انفارکتوس میوکارد (MI)

انفارکتوس میوکارد عموما زمانی رخ می دهد که پس از بروز انسداد ترومبوتیک در یکی از شریانهای کرونر (که پیش از آن توسط فرآیند آترواسکلروز باریک شده باشد) جریان خون کرونری به طور ناگهانی مختل گردد.

انفارکتوس ترانسمورال

انفارکتوس قلبی بر اساس محل ابتلا به دو ناحیه تقسیم می شود. در انفارکتوس ترانسمورال هر سه لایه قلب درگیر می شوند.

انفارکتوس نان ترانسمورال

با عنوان انفارکتوس ساب اندوکارد و انفارکتوس بدون تشکیل موج Q پاتولوژیک نیز شناخته     می شود که از ویژگیهای الکتروکاردیوگرافیک آن پایین افتادگی قطعه  ST  بخصوص در لیدهای  V3 تا  V5 می باشد و ممکن است در aVR  و DIII قطعه ST مقدار کمی بالا افتادگی داشته باشد. محل این نوع MI در زیر اندوکارد و یا زیر اپیکارد است.

ناحیه انفارکتوس قلبی :

منطقه انفارکتوس قلبی در الکتروکاردیوگرام با موج Q ، قطعه ST و موج T غیر طبیعی مشخص می گردد. بیشترین ناحیه MI در دیواره و سپتوم بطن چپ می باشد و فقط در حدود 25% بیمارانی که MI تحتانی کرده اند ممکن است بطن راست نیز درگیر شده باشد. در الکتروکاردیوگرام بطن آسیب دیده با موج T معکوس ، بالارفتن قطعه  STوQ پاتولوژیک مشخص می گردد.

انفارکتوس ناحیه قدامی :

انفارکتوس ناحیه قدامی به علت انسداد شاخه نزولی و قدامی شریان کرونر چپ (LAD) و یا احتمالا شاخه اصلی کرونر چپ ایجاد می گردد که در الکتروکاردیوگرام بالا رفتن قطعه ST در لیدهای  V1 تا  V4 و موج Tمعکوس در لیدهای aVL ،D1 و موجهای V2 تا V5 و همچنین عدم رشد موج R د رلیدهای V1 تا V5 مشاهده می گردد. انفارکتوس وسیع ناحیه قدامی قلب ممکن است با نارسایی بطن چپ، شوک کاردیوژنیک و حتی مرگ همراه باشد. حدود 30% مرگ و میر های ناشی از MI مربوط به این نوع است.

 

انفارکتوس قدامی- جانبی

این نوع انفارکتوس در نتیجه انسداد شریان سیرکمفلکس بوجود می آید. تغییرات الکتروکاردیوگرافیک روی 12 لید ECG شامل موارد زیر است :

تغییرات ST,T,Q بر روی لیدهای D1,aVL.V6,V5,V4 قابل مشاهده است و تغییر در آیینه آن بر روی لید ناحیه اینفریور DII,DIII,AVF دیده می شود. اگر موج Q در لید D1 و AVL مشاهده شود نشانگر انفارکتوس ناحیه لاترال است.

 

انفاركتوس ناحيه تحتاني

اين نوع انفاركتوس به علت انسداد شريان كرونر راست  (RCA) بوقوع مي پيوندد و تغييرات ST,T,Q بر روي ليدهاي DII,DIII,AVF قابل مشاهده است و تغيير در آينه آن بر روي ليدهاي AVL‌ و DI ديده مي شود.

به علت اينكه خونرساني به گره سينوسي، دهليزي، ناحيه پراگزيمال دسته هيس و گره دهليزي- بطني توسط شريان كرونر راست انجام مي گيرد بنابراين انسداد آن موجب اختلال در سيستم هدايتي مي گردد كه در انفاركتوس ناحيه تحتاني مشاهده مي گردد.

 

انفاركتوس ناحيه انتروسپتال

انفاركتوس ناحيه انتروسپال بهعلت انسداد شريان كرونري چپ در شاخه نزولي – قدامي (LAD) ايجاد  مي گردد. ليد V1 تا V4 در الكتروكارديوگرام نشان دهنده فعاليت الكتريكي اين ناحيه     مي باشد. از شاخص هاي الكتروكارديوگرافيك در اين نوع MI ، كاهش پيشرونده موج R ، در ليدهاي V1 و V2 و تشكيل كمپلكس  QS و موج Q‌ پاتولوژيك از  V1 تا V4‌ ديده مي شود. و اگر انفاركتوس در ناحيه ديواره قلب باشد اين تغييرات فقط در ليد V1‌قابل مشاهده مي باشد. در انفاركتوس انتروسپال تغيير در آينه ديده     نمي شود.

انفاركتوس ناحيه خلفي

انفاركتوس ناحيه خلفي به علت انسداد شاخه سير كمفلكس شريان كرونر چپ ايجاد مي گردد و بعلت اينكه 12 ليد ECG مستقيما نمي توانند فعاليت ناحيه خلفي را ثبت نمايند تغييرات الكتروكارديوگرافيك آن به شكل آينه اي  (موج R بلند و سقوط قطعه ST) بر روي ليدهاي V1 و  V2 قابل مشاهده مي باشد.

 

نكات كليدي:

 الکتروکاردیوگرام یا نوار قلب (ECG) ثبت نوشتاری پتانسیلهای تولید شده توسط قلب و در واقع نوار فعالیت الکتریکی قلب است. سیگنالها بواسطه الکترودهای فلزی که به اندامها و قفسه سینه متصل می‌شوند، دریافت شده و توسط دستگاه نوار قلب تقویت و ثبت می‌گردند.

نوار قلب یکی از بی‌خطرترین و ساده‌ترین اقداماتی است که اطلاعاتی ارزشمند در مورد قلب به پزشک می‌دهد. نوار قلب در بررسی دردهای قلب و سکته‌های قلبی ارزش خاصی دارند و به عنوان اقداماتی روتین در تمام کسانی که مشکوک به مشکلات حاد قلبی باشند صورت می‌گیرد.

برخي شرايط و حالاتي كه قادرند تست را متأثر سازند و تفسير ECG را دشوار كنند عبارتند از:

1-      نقص در تجهيزات انجام الكتروكارديوگرام؛

2-      تداخل الكتريكي بدليل وسايل الكتريكي مجاور دستگاه الكتروكارديوگرافي؛

3-   عدم اتصال صحيح الكترودها به پوست به نحوي كه تماس پوستي خوبي ايجاد نگردد (مثلاً عدم استفاده از ژل و يا وجود موهاي زياد بدن در محل اتصال الكترود)؛

4-      نادرست بستن الكترودها به دست و پا و يا جلوي قفسه سينه؛

5-      حركت و يا صحبت كردن در حين انجام ECG ؛

6-      ورزش شديد قبل از انجام ECG ؛

7-      هيجان و تنفس عميق در حين انجام تست.